Zdobycie Goleniowa
Walki o Goleniów (Gollnow)
Walki o Goleniów w dniach 6–7 marca 1945 roku były częścią większych działań wojennych prowadzonych na Pomorzu Zachodnim w końcowej fazie II wojny światowej. Toczyły się one na wschodnich przedpolach Szczecina w ramach operacji pomorskiej Armii Czerwonej, której celem było przełamanie niemieckiej obrony i dotarcie do Odry.
Według opracowań historycznych w rejonie Goleniowa działały w tym czasie oddziały niemieckiego III Korpusu Pancernego SS, w tym przede wszystkim elementy 10. Dywizji Pancernej SS „Frundsberg”, które prowadziły działania opóźniające podczas odwrotu w kierunku Szczecina.
W szerszym rejonie walk na Pomorzu Zachodnim znajdowały się również jednostki cudzoziemskich formacji Waffen-SS, m.in.:
-
„Langemarck” (flamandzka)
-
„Wallonien” (walońska)
-
„Nederland” (holenderska)
które w tym okresie wchodziły w skład III Korpusu Pancernego SS i brały udział w walkach na przedpolach Szczecina.
Po stronie atakującej działały wojska sowieckie należące do 2 Armii Pancernej oraz 3 Armii Uderzeniowej, które prowadziły ofensywę w kierunku Szczecina i dolnej Odry.
Źródła:
-
Kazimierz Golczewski – Porzucona twierdza. Szczecin 1944–1945
-
Ernst Murawski – Der Kampf um Pommern
-
Mieczysław Leszczyński – Pomorze 1945
-
Dariusz Wybranowski – Udział jednostek cudzoziemskich Waffen-SS…
3–9 marca 1945 – przebieg walk
Sytuacja strategiczna
Walki o Goleniów były częścią dużej operacji Armii Czerwonej znanej jako operacja pomorska (East Pomeranian Offensive), prowadzonej od lutego do kwietnia 1945 roku.
Jej celem było:
-
rozbicie niemieckich wojsk na Pomorzu,
-
zabezpieczenie północnej flanki ofensywy na Berlin,
-
zdobycie Szczecina i osiągnięcie linii Odry.
Na początku marca front przesuwał się szybko w kierunku zachodnim. Po przełamaniu niemieckiej obrony w rejonie Drawna, Choszczna i Stargardu, oddziały Armii Czerwonej zaczęły nacierać w kierunku:
Nowogard – Maszewo – Goleniów – Szczecin.
Przygotowanie obrony
W pierwszych dniach marca 1945 niemieckie dowództwo próbowało opóźnić marsz Armii Czerwonej w kierunku Szczecina.
Goleniów miał znaczenie strategiczne, ponieważ:
-
posiadał węzeł kolejowy,
-
kontrolował drogi prowadzące do Szczecina,
-
znajdował się na osi natarcia wojsk sowieckich.
Miasto było w dużej mierze ewakuowane z ludności cywilnej, a oddziały niemieckie przygotowywały się do obrony.
6–7 marca 1945 – walki o miasto
Po zdobyciu Nowogardu oddziały Armii Czerwonej ruszyły w kierunku Goleniowa.
Walki rozpoczęły się na przedpolach miasta od strony:
-
Maszewa,
-
drogi na Stargard,
-
linii kolejowej prowadzącej do Szczecina.
Oddziały niemieckie prowadziły działania opóźniające, starając się spowolnić marsz Armii Czerwonej.
W obronie miasta brały udział przede wszystkim elementy 10. Dywizji Pancernej SS „Frundsberg”, wspierane przez inne oddziały znajdujące się w tym sektorze frontu.
Walki koncentrowały się głównie w rejonie:
-
mostów na rzece Inie,
-
węzła kolejowego,
-
dróg prowadzących do Szczecina.
Zdobycie miasta
7 marca 1945 roku Goleniów został zajęty przez wojska Armii Czerwonej.
Po zdobyciu miasta oddziały niemieckie wycofały się w kierunku zachodnim, na linię obrony prowadzącą w stronę:
Rzęśnicy – Klinisk – Dąbia – Szczecina.
Walki na tym obszarze trwały jeszcze przez kolejne dni.
Skutki walk
Walki o Goleniów spowodowały znaczne zniszczenia w centrum miasta. Część zabudowy została zniszczona w wyniku walk ulicznych oraz ostrzału artyleryjskiego.
Zdobycie miasta otworzyło Armii Czerwonej drogę do dalszego natarcia w kierunku Szczecina i Odry.


Znaczenie bitwy
Zdobycie Goleniowa miało duże znaczenie operacyjne:
-
otworzyło drogę na Szczecin,
-
umożliwiło rozwinięcie ofensywy w kierunku Odry,
-
rozbiło część obrony III Korpusu Pancernego SS.
W praktyce była to jedna z ostatnich większych bitew na Pomorzu przed walkami o Szczecin i Kołobrzeg.
Cena, jaką obie strony zapłaciły w Gollnow, była bardzo wysoka. Poległo co najmniej 60 czerwonoarmistów. Straty niemieckie na pewno nie były mniejsze.
Centrum miasta zostało w poważnym stopniu zniszczone. Spowodowały to walki w mieście, ostrzał artylerii radzieckiej i niemieckiej oraz celowe podpalenia przez żołnierzy obu stron.
W okresie walk w Gollnow przebywało niewiele ludności. Została ona dwa dni wcześniej ewakuowana w głąb Niemiec lub zbiegła do okolicznych lasów. Dla Niemców okres ten był niewątpliwie koszmarem. Dla około 250 robotników przymusowych oraz około 700 osób pracujących w okolicach Gollnow był to dzień, na który długo czekali – dzień wyzwolenia.
Niewielu wiedziało, że będzie to miasto polskie. Dopiero złożenie przysięgi (pisemnej):
„Pomny dobra Rzeczypospolitej Polskiej, ślubuję, że na powierzonym mi stanowisku urzędowym przyczyniać się będę w mym zakresie działania ze wszystkich sił do ugruntowania wolności, niepodległości i potęgi demokratycznego Państwa Polskiego, któremu wiernie służyć będę. Ślubuję stać na straży Konstytucji z dnia 17 marca 1921 roku oraz praw stanowionych przez Krajową Radę Narodową jako Naczelną Władzę Ustawodawczą Odrodzonego Państwa Polskiego. Ślubuję obowiązki urzędu mego spełniać gorliwie i sumiennie, polecenia mych przełożonych wykonywać dokładnie, tajemnicy urzędowej przestrzegać, a w postępowaniu swoim kierować się zasadami honoru, uczciwości i równości społecznej.”
— przez pierwszego polskiego burmistrza Leszka Szumnego, w dniu 16 maja w sali posiedzeń ratusza w Nowogardzie przed pełnomocnikiem rządu RP na obwód Nowogard Stanisławem Kubikiem, stało się aktem erekcyjnym polskiego Goleniowa.
Szumny przysięgę składał w momencie, w którym w Gollnow przebywało 14 Polaków, nie licząc szabrowników, oraz 6500 Niemców. Po tej przysiędze radziecki komendant miasta wstrzymał dalszy napływ Niemców, tłumacząc, że w mieście nie ma już wolnych mieszkań. Zaczął w ten sposób tworzyć warunki do napływu ludności polskiej.
Jeżeli chodzi o dzisiejsze dywagacje czy było to wyzwolenie czy też zdobycie miasta to sprawa jest jasna – Zdobycie. Miasto zostało przydzielone Polsce na mocy traktatu w Jałcie i Poczdamie. To wielka trójka zadecydowała o takim a nie innym podziale granic, A my Polacy nie mieliśmy nic do powiedzenia. Niemniej to ponad 80 lat tworzymy Polski Goleniów i oby pozostało tak na zawsze.
Andrzej Bugajski
Foto: Przedstawia niemiecki pojazd wojskowy Sd.kfz 7 i 8.8cm armatę przeciw lotniczą prawdopodobnie z dnia 2 lub 3 marca 1945. Na dzisiejszej ul. Mostowej czyli moście nad Iną między ul. Barnima a Szczecińską


