Wodne szaleństwo z plastikiem w tle. Czy zabawa nad Iną mogła mieć inne zakończenie?
Podczas tegorocznego Festiwalu Hanza – Goleniowski Port Hanzeatycki na chwilę zamienił się w prawdziwe pole bitwy – wodnej bitwy. Radosna i widowiskowa zabawa polegała na rzucaniu przez rzekę Inę balonami napełnionymi wodą. Były śmiech, krzyki, emocje i pełna spontaniczność – wszystko to w otoczeniu urokliwego, portowego krajobrazu.
Niestety, ślady tej euforii nie zniknęły razem z uczestnikami. Do dziś na przybrzeżnej roślinności i w samej rzece widoczne są resztki baloników – gumowe fragmenty kolorowego lateksu, które zamiast zniknąć z biegiem wody, zatrzymały się w ekosystemie.
Choć idea integracji i zabawy była jak najbardziej słuszna, trudno nie zadać pytania: czy miejsce, jakim jest rzeka Ina – żywy ekosystem i siedlisko licznych gatunków ptaków – to odpowiednia przestrzeń na taką formę atrakcji?
W okolicach portu od lat gnieżdżą się liczne kaczki, gołębie i inne ptactwo wodne. Ich obecność od zawsze dodaje uroku tej części miasta, stając się naturalnym symbolem Goleniowa. Tymczasem z pozoru niewinna zabawa może mieć dla nich poważne konsekwencje.
Naukowcy coraz częściej alarmują o zjawisku tzw. plastikozy – choroby wywołanej przez długotrwałe spożywanie plastiku. Według badań, ptaki mylą niewielkie kawałki plastiku z pokarmem. Zjedzone tworzywa sztuczne nie tylko uszkadzają ich układ pokarmowy, ale również prowadzą do chronicznych stanów zapalnych, utraty masy ciała, a nawet śmierci.
Tego typu odpadki – choć wyglądają niegroźnie – mogą latami zalegać w środowisku wodnym, zagrażając nie tylko ptakom, ale i innym organizmom wodnym. I choć baloniki użyte w bitwie były zapewne „lateksowe”, to ich pozostałości – kolorowe gumki – mają podobny wpływ na faunę jak tradycyjny plastik.
Czy naprawdę nie można było zorganizować tej zabawy w suchym terenie – na polanie, placu lub parkingu – gdzie po zakończeniu łatwiej byłoby posprzątać? Wydaje się, że tu zabrakło jednego: wyobraźni i logicznego planowania.
Nikt nie kwestionuje radości uczestników, ale dziś, gdy skutki tej euforii dryfują w wodzie i osiadają w gniazdach kaczek, trzeba zadać trudne pytanie: czy ceną za jednorazową rozrywkę powinno być trwałe zaśmiecanie środowiska i zadawanie bólu zwierzętom?
Andrzej Bugajski
