Proces burmistrza przeciwko Grzegorzowi Gwaderze i Kamili Piwowarskiej zakończony. Rozmawiamy z Grzegorzem Gwaderą

18 listopada 2026 roku zakończył się proces sądowy wytoczony przez burmistrza Goleniowa Krzysztofa Sypienia przeciwko Grzegorzowi Gwaderze i Kamili Piwowarskiej-Chilkiewicz. Sprawa, która od początku wzbudzała zainteresowanie lokalnej opinii publicznej, dotyczyła granic krytyki osób pełniących funkcje publiczne, wolności słowa oraz ochrony dóbr osobistych.

Dla przypomnienia, postępowanie zostało zainicjowane prywatnym aktem oskarżenia wniesionym przez burmistrza. Jego powodem były wypowiedzi i materiały publikowane w internecie, w tym nagranie, w którym Grzegorz Gwadera mówił o domniemanym nękaniu go oraz o wielomiesięcznych kontrolach prowadzonych w działalnościach gospodarczych, które prowadzi. Krzysztof Sypień nie zgadzał się z tak przedstawianą sytuacją i uznał, że opublikowane treści naruszają jego dobre imię. Ostateczne rozstrzygnięcie tej sprawy pozostawił sądowi.
Pierwsze posiedzenie pojednawcze odbyło się na początku czerwca 2026 roku. Nie doszło wówczas do porozumienia pomiędzy stronami, dlatego sprawa trafiła na wokandę Sądu Rejonowego w Goleniowie. Kolejne miesiące przyniosły postępowanie sądowe, w którym przedmiotem oceny były wypowiedzi i działania będące źródłem konfliktu.
          Nie ukrywam, że obserwując przebieg kolejnych rozpraw, odniosłem pewne wrażenie, które być może jest subiektywne, ale nie sposób go pominąć. Miałem poczucie, że postępowanie zmierza do możliwie szybkiego zakończenia. Jednym z powodów takiej oceny było nieuwzględnienie wniosków o przesłuchanie świadków zgłoszonych przez stronę Grzegorza Gwaderę i Kamilę Piwowarską-Chilkiewicz. Z mojej perspektywy rodziło to pytania o to, czy wszystkie okoliczności przedstawiane przez oskarżonych zostały dostatecznie zbadane. Pojawiało się wręcz wrażenie, że kierunek rozstrzygnięcia został już wcześniej obrany, a kolejne czynności procesowe jedynie prowadziły do jego sfinalizowania. Podkreślam jednak, że jest to moja osobista ocena przebiegu rozpraw, a nie stwierdzenie dotyczące intencji sądu.
          Sprawa ta wykracza jednak poza osobisty spór pomiędzy burmistrzem, a dwójką lokalnych twórców internetowych. Dotyka bowiem znacznie szerszego zagadnienia: gdzie kończy się dopuszczalna krytyka władzy samorządowej, a zaczyna naruszanie dóbr osobistych? Jak daleko może posunąć się obywatel, komentując działania lokalnych władz? I czy osoby sprawujące funkcje publiczne powinny wykazywać większą odporność na krytykę?
          W związku z zakończeniem procesu zaprosiłem do rozmowy Grzegorza Gwaderę, aby poznać jego relację z przebiegu postępowania, stanowisko wobec stawianych mu zarzutów oraz ocenę całej sprawy. Chciałem również zapytać, jak sam ocenia przebieg procesu, decyzje sądu dotyczące wniosków dowodowych oraz jakie konsekwencje zakończenie tej sprawy może mieć dla niego i dla dalszej działalności osób zabierających głos w lokalnej debacie publicznej. 

Andrzej Bugajski

Zapraszam do przeczytania rozmowy.

 

Andrzej Bugajski :Jak ocenia Pan proces?

Grzegorz Gwadera : Nie mogę go dobrze ocenić, kiedy sąd odrzuca przesłuchanie wszystkich zgłoszonych przeze mnie świadków i w dniu wyroku sam zmienia kwalifikację czynu. W sprawie, w której chodzi o to, czy moje słowa miały podstawę w faktach, odmowa przesłuchania świadków, których sam zgłosiłem, znacząco ogranicza możliwość pełnego wyjaśnienia sprawy. Sąd oddalił  i nie pozwolił mi zadać Burmistrzowi około 80% pytań, które miałem przygotowane. To nie jest dla mnie kwestia „niezgody z wyrokiem”. To kwestia tego, czy postępowanie dało realną szansę na ustalenie prawdy.

A.B. : Wyrok pierwszej instancji jest nieprawomocny. Co dalej?

G.G. : Odwołam się. Przyjmuję do wiadomości orzeczenie sądu pierwszej instancji, ale nie zgadzam się z nim. Sprawa dotyczy prywatnego aktu oskarżenia, który burmistrz Sypień wytoczył mi za publiczną krytykę sposobu sprawowania urzędu. Uważam, że osoba pełniąca funkcję publiczną nie powinna traktować prawa karnego jako narzędzia do rozliczania się z niewygodnym obywatelem.

A.B. : Czy żałuje Pan niektórych sformułowań?

G.G. :Czasem ton był ostry. Sam o tym pisałem. Kiedy widzi się z bliska, jak funkcjonuje lokalna władza, trudno zawsze zachować idealny dystans. Nie żałuję jednak tego, że w ogóle zabrałem głos. Krytyka osoby publicznej nie jest przestępstwem. A próba jej karania za pomocą prywatnego oskarżenia mówi więcej o stanie debaty w Goleniowie niż jakakolwiek moja wypowiedź.

A.B. : Co było sednem Pana zarzutów wobec burmistrza?

G.G. : Wskazywałem, że wielomiesięczne kontrole moich firm wyglądają na nadużycie władzy i personalną reakcję na krytykę. Nie twierdziłem, że „wiem wszystko”. Twierdziłem, że taki sposób działania władzy wobec przedsiębiorcy, który publicznie krytykuje gminę, budzi poważne wątpliwości i wymaga wyjaśnienia. Na blogu pisałem też o szerszych sprawach: o niskim stopniu realizacji inwestycji, o kosztach gospodarki odpadami, o tym, że rada miejska od dłuższego czasu nie jest w stanie realnie kontrolować burmistrza. To nie były plotki. To były pytania o to, jak zarządzana jest gmina.

A.B. : Czy ten proces wpłynie na Pana dalszą działalność?

G.G. : Nie. Nie dlatego, że lekceważę sąd. Dlatego, że milczenie nie jest odpowiedzią na problemy, które widzę w Goleniowie. Dalej będę pisał i komentował. I dalej będę działał na rzecz tego, żeby mieszkańcy mieli realne narzędzie oceny tej władzy – także w formie referendum. Jeśli ktoś liczył, że prywatny akt oskarżenia mnie uciszy, to się przeliczył.

A.B. : Jak Pan to wszystko podsumuje?

G.G. : Jestem lokalnym przedsiębiorcą, który postanowił mówić głośno o tym, co inni wolą szeptać. Sąd pierwszej instancji uznał, że w jednej sprawie przekroczyłem granicę. Wyrok jest nieprawomocny i będę się od niego bronił. Ale niezależnie od jego ostatecznego kształtu jedno pozostaje bez zmian: w Goleniowie potrzebna jest prawdziwa kontrola nad władzą, a nie tylko procesy przeciwko tym, którzy o nią pytają.

A.B. : Dziękuję za rozmowę

Andrzej Bugajski

 

 

 

Dodaj komentarz